Sebelum memulakan entri, elok sangatlah saya ucapkan Selamat Menyambut Ramadhan kepada semua umat Islam. Amacam puase uollss?
Start minggu lepas sampai bulan September, akak Ilham kau nih berpraktikum di SK Promkentotpii, Melaka. (takpayah google nama sekolah tu sebab tak wujud puunn). Cukuplah sekadar uolls tahu sekolah nih kawasan kampung di mana setiap kali bawak kereta, mesti berhati-hati sebab anak-anak kera melintas jalan tak tengok kiri dan kanan. Selain itu, kawasan pinggiran ini juga tidak menyediakan kemudahan jalur lebar dan tak mesra alam. Ke manakah abang montel boolat DIGI bersamamu tu? Kenapa tak bersama-sama saya di pedalaman ini?
Walaupun begitu, jauh di sudut hati, aku seronok sangat duduk kawasan kampung macamni. Jatuh cinta dengan murid-murid. Bahagia duduk rumah sewa dengan ahli-ahli rumah sewa itu. Syukur :)
Penat jadi cikgu, memang penat. Kadang-kadang stress sebab sekolah selalu nak bagi projek khas lah, buat tayangan lah. Macam-macam. -___-"
Bila stress, mulalah nak marah-marah orang. Sampaikan, tertinggi suara kat murid istimewa terencat akal. Lepas tu, rasa bersalah sangat. maafkan cikgu, Khadijah :(
Praktikum ni mengajar Pendidikan Jasmani tahun 5. Fuuh, bulan puasa ni pun budak-budak punya tenaga tu lebih kuasa dari aku. Mau pengsan kot. Nasib baik satu hari mengajar setengah jam je. Minggu lepas lecturer Gerko yang auummm tu mai sekolah secara tiba-tiba. (macam hantu pulak bunyinya). Punyalah terkejuzzz ahkak nih. Waktu lecturer datang tu kena mengajar Pendidikan Jasmani. Aku punya gelabah siap bagitau budak-budak tu, "lecturer cikgu ni ada penyakit sawan. kalau awak bising, dia hangin habis lah korang." Budak-budak tahun 5 tu nasib baik faham. Walaupun diorang hyperaktif lah jugak, tapi naseb baik semua dengar arahan, Minggu depan nak main bola ye anak muridku sekalian? Cikgu akan usahakan buat proposal invited Park-Ji-Sung datang sekolah kamu ye! Hahaha. Memang mimpilah korangg. :P
*****
Minggu lepas balik rumah kejap sebab konon-konon nak say bye2 dengan budak comel ini. Moga adik tabah dan boleh jalani hidup yang normal di negara orang. InsyaAllah, kami sekeluarga sentiasa doakan adik. Memang sedih tauu raya tahun ni kurang seorang ahli keluarga :'(
And this one for you, adik.
p/s : Moga hari-hari mendatang, pengajaran aku tak membosankan murid-murid. :)
